హిందూ ధర్మంలో సర్పాలను దేవుళ్లుగా ఆరాధించే సంస్కృతి ఉంది. దేవతలు కూడా సర్పాలను ఆభరణాలుగా చేసుకుని కనిపిస్తారు. అయితే దేశంలో ఎన్నో నాగదేవాలయాలున్నాయి. అందులో ప్రమఖమైనది, ఇతర దేవాలయాలకన్నా ప్రత్యేకమైనది ఉజ్జయినిలో నాగచంద్రేశ్వరాలయం. ఉజ్జయినిలోని మహాకాల్ మందిరంలోని మూడో అంతస్థులో నాగచంద్రేశ్వరాలయం కొలువై ఉంది. ఇది ఏడాదికి ఒక్కరోజు మాత్రమే అది కూడా శ్రావణ శుక్ల పంచమి రోజు మాత్రమే తెరిచి ఉంటుంది. సర్పరాజుగా భావించే తక్షకుడు ఆ రోజు ఆలయంలోనే ఉంటాడని చెబుతారు.
నాగచంద్రేశ్వర స్వామి ఆలయంలో 11 వ శతాబ్దానికి చెందిన ఓ ప్రతిమ ఉంది. ఇందులో పడగ విప్పి ఉండే పామునే ఆసనంగా చేసుకుని శివపార్వతులు కూర్చుని ఉంటారు. ఉజ్జయినిలో తప్ప ఇలాంటి ప్రతిమ ప్రపంచంలో మరెక్కడా ఉండదట. ఎందుకంటే సాధారణంగా సర్పంపై విష్ణు భగవానుడు మాత్రమే శయనిస్తాడు. కానీ ఉజ్జయినిలోని నాగచంద్రేశ్వర స్వామి ఆలయంలో భోళాశంకరుడు శయనించి ఉండడం విశేషం. ఈ ప్రతిమలో శివపార్వతులతో పాటు వారి వినాయకుడు కూడా కొలువై ఉంటాడు.
Also Read: పుట్టింట్లో అవమానాన్ని భరించలేక అగ్నిలో దూకిన పార్వతి, పరమేశ్వరుడు ఏం చేశాడంటే
సర్పంపై శివుడెందుకుసర్పరాజు తక్షకుడు పరమేశ్వరుడి అనుగ్రహం కోసం కఠోరమైన తపస్సు చేశాడట. ప్రసన్నమైన శివుడు తక్షకుడికి అమరత్వాన్ని ప్రసాదించాడట. ఇక అప్పటి నుంచి తక్షకుడు శివుడు సాన్నిధ్యంలోనే ఉండిపోయాడని చెబుతారు. నాగచంద్రేశ్వర స్వామి ఆలయానికి శతాబ్దాల చరిత్ర ఉంది. 1050 లో భోజరాజు ఈ మందిరాన్ని నిర్మించాడు. ఆయన తర్వాత సింధియా వంశానికి చెందిన రాణోజీ మహరాజ్ 1732 లో ఆలయాన్ని పునరుద్ధరించాడు. ఈ ఆలయాన్ని ఒక్కసారి దర్శించుకుంటే సర్పదోషాలన్నీ తొలగిపోతాయట. అందుకే నాగపంచమి రోజు ఆలయానికి భక్తులు పోటెత్తుతారు. ఈ ఒక్కరోజే దాదాపు రెండు లక్షల మంది భక్తులు దర్శించుకోవడం విశేషం.
Also Read:అమ్మవారి శరీరంలో 18 భాగాలు పడిన ప్రదేశాలివే, ఒక్కటి దర్శించుకున్నా పుణ్యమే
శివపంచాక్షర స్తోత్రంనాగేంద్రహారాయ త్రిలోచనాయభస్మాంగరాగాయ మహేశ్వరాయనిత్యాయ శుద్ధాయ దిగంబరాయతస్మై "న" కారాయ నమః శివాయ
మందాకినీ సలిల చందన చర్చితాయనందీశ్వర ప్రమథనాథ మహేశ్వరాయమందార ముఖ్య బహుపుష్ప సుపూజితాయతస్మై "మ" కారాయ నమః శివాయ
శివాయ గౌరీ వదనాబ్జ బృందసూర్యాయ దక్షాధ్వర నాశకాయశ్రీ నీలకంఠాయ వృషభధ్వజాయతస్మై "శి" కారాయ నమః శివాయ
వశిష్ఠ కుంభోద్భవ గౌతమార్యమునీంద్ర దేవార్చిత శేఖరాయచంద్రార్క వైశ్వానర లోచనాయతస్మై "వ" కారాయ నమః శివాయ
యజ్ఞ స్వరూపాయ జటాధరాయపినాక హస్తాయ సనాతనాయదివ్యాయ దేవాయ దిగంబరాయతస్మై "య" కారాయ నమః శివాయ
పంచాక్షరమిదం పుణ్యం యః పఠేచ్ఛివ సన్నిధౌశివలోకమవాప్నోతి శివేన సహ మోదతే