Aarav Case Vs Sanjush Case: రాజకీయ, పారిశ్రామిక ప్రముఖుల కుమారులు రోడ్డు ప్రమాదాలకు కారణమైన రెండు వేర్వేరు ఘటనలు.. ఆ తర్వాత వారు వ్యవహరించిన తీరు చట్టపరంగా వారిని ఎలా వేర్వేరు బోనుల్లో నిలబెట్టిందనేది ఇప్పుడు తీవ్ర చర్చనీయాంశమైంది. మాజీ మంత్రి సీదిరి అప్పలరాజు కుమారుడు ఆరవ్ కేసు, ప్రముఖ వ్యాపారవేత్త, ఎంపీ లింగమనేని రమేష్ కుమారుడు సంజుష్ కేసులను పరిశీలిస్తే.. చట్టం ముందు నేర తీవ్రతను నిర్ణయించడంలో ప్రమాదం తర్వాత వారి ప్రవర్తన ఎంత కీలక పాత్ర పోషిస్తుందో స్పష్టమవుతుంది.
సీదిరి అప్పలరాజు కుమారుడి కేసు - సాక్ష్యాల తారుమారుతో పెరిగిన నేర తీవ్రత
తన బైక్తో ఒక గొర్రెల కాపరిని ఢీకొట్టిన ఆరవ్, కనీస మానవత్వం చూపకుండా బాధితుడిని గాలికి వదిలేసి వెళ్లిపోవడం ఈ కేసులో మొదటి నేరం. ప్రమాదం జరిగిన వెంటనే బాధితుడికి వైద్య సాయం అందించకపోవడం మోటారు వాహనాల చట్టం సెక్షన్ 134 ప్రకారం తీవ్రమైన ఉల్లంఘన. అయితే, ఈ కేసును మరింత జటిలం చేసింది సాక్ష్యాధారాల తారుమారు. తన స్థానంలో వేరొక యువకుడిని డ్రైవర్గా పోలీసులకు సరెండర్ చేయడం ద్వారా విచారణను పూర్తిగా తప్పుదోవ పట్టించే ప్రయత్నం జరిగింది.
ఈ వ్యవహారంలో తండ్రి అప్పలరాజు పాత్ర కూడా ఉండటంతో.. ఇది కేవలం రోడ్డు ప్రమాదంగా కాకుండా కుట్రపూరిత నేరంగా మారింది. కొత్త చట్టం భారతీయ న్యాయ సంహిత (BNS) సెక్షన్ 106(1) కింద నిర్లక్ష్యపు మరణంతో పాటు, సాక్ష్యాలను దాచడం, తప్పుదోవ పట్టించడం (BNS సెక్షన్ 238, 249) వంటి సెక్షన్లు తోడవడంతో ఇది నాన్-బెయిలబుల్ స్వభావాన్ని సంతరించుకుంది. తప్పును కప్పిపుచ్చేందుకు అధికారాన్ని వాడటం ఇక్కడ చట్టపరంగా ఉచ్చును బిగించింది.
లింగమనేని సంజుష్ కేసు - బాధ్యతాయుత ప్రవర్తనతో భిన్నమైన విచారణ
మరోవైపు ఎంపీ లింగమనేని రమేష్ కుమారుడు సంజుష్ ప్రమేయం ఉన్న ప్రమాదంలో.. కారుతో ఢీకొట్టిన వెంటనే బాధితురాలిని తన సొంత వాహనంలోనే అపోలో ఆసుపత్రికి తరలించి ప్రాణాలు కాపాడే ప్రయత్నం చేశారు. ఆ తర్వాత నేరుగా పోలీసుల ముందు లొంగిపోయి విచారణకు పూర్తిగా సహకరించారు. పోలీసుల వైద్య పరీక్షల్లో మద్యం, డ్రగ్స్ ఆనవాళ్లు లేవని తేలడంతో ఈ కేసు దర్యాప్తు సాధారణ ప్రక్రియలోకి మారింది.
నిర్లక్ష్యంగా డ్రైవ్ చేసి ప్రమాదానికి కారణమైనందుకు BNS సెక్షన్ 106(1) కింద కేసు నమోదైనప్పటికీ, MVA సెక్షన్ 134 ప్రకారం గుర్తించదగిన బాధ్యతాయుతమైన ప్రవర్తన కనబరచడం ఈ కేసులో నిందితుడికి చట్టపరమైన ఊరటనిచ్చింది. నేరాన్ని దాచే ప్రయత్నం చేయకపోవడం, పోలీసులకు వెంటనే సమాచారం ఇవ్వడం వల్ల చట్ట ప్రకారం బెయిలబుల్ నిబంధనల కింద పోలీసులు నోటీసులు ఇచ్చి దర్యాప్తు చేస్తున్నారు.
ఈ రెండు కేసులను విశ్లేషిస్తే..
చట్టం కేవలం ప్రమాదాన్ని మాత్రమే కాకుండా, ప్రమాదం జరిగిన మరుక్షణం నిందితుడి ఆలోచనా విధానాన్ని కూడా తీవ్రంగా పరిగణిస్తుందని అర్థమవుతుంది. మొదటి కేసులో అధికారం అండతో నేరాన్ని కప్పిపుచ్చి చట్టం కళ్లుగప్పాలనే క్రిమినల్ మైండ్సెట్ స్పష్టంగా కనిపించింది. దానికి తోడు బాధితుడిని నిర్దాక్షిణ్యంగా వదిలేయడం నేర తీవ్రతను పదింతలు చేసింది. రెండవ కేసులో జరిగిన నష్టానికి బాధ్యత వహిస్తూ, బాధితురాలికి తక్షణ సాయం అందించి, చట్టబద్ధమైన విచారణకు సహకరించడం వల్ల అది కేవలం 'ప్రమాదవశాత్తు జరిగిన దుర్ఘటన'గానే న్యాయస్థానం పరిగణలోకి తీసుకునే అవకాశం ఉంది. అధికారం, పలుకుబడి ఉన్నప్పటికీ చట్టం ముందు లొంగిపోవడం ఒకరిని బెయిలబుల్ పరిధిలో ఉంచితే.. దర్పాన్ని ప్రదర్శించి సాక్ష్యాలను చెరిపేయాలని చూసిన మరో నేరం కఠినమైన జైలు శిక్షల దిశగా దారితీసింది.